św. Ludwik z Tuluzy
Data dodania: 2009-02-23 /
Data modyfikacji: 2009-02-23
św. Ludwik z Tuluzy, biskup z I Zakonu (1274-1279)
Ludwik Anjou, chociaż z krwi Francuz urodził się prawdopodobnie w Nocerze, koło Salerno (Włochy) w 1274 r. jako drugi z czternaściorga dzieci. Ojcem jego był król Neapolu i Sycylii, stryjem ról Francji św. Ludwik IX, tercjarz franciszkański. Jego matka, Maria, siostrzenica św. Elżbiety Węgierskiej, dobrze wychowywała swoje dzieci na chwałę Bożą i radość ludzi.
Od dzieciństwa urzekała go duchowość franciszkańska. Po książęcymi szatami ukrywał franciszkański sznur pokuty. W 14 roku życia ofiarował się jako zakładnik wraz z dwoma braćmi Robertem i Rajmundem w zamian za uwolnienie z więzienia swojego ojca. W Hiszpanii on i jego bracia byli traktowani dobrze i z szacunkiem. Wiedli niemal życie zakonne kierowani przez najstarszego brata Ludwika. Po siedmiu latach i po wielu pertraktacjach wszyscy trzej zostali uwolnieni. Tymczasem w Ludwiku, następcy tronu, dojrzewało powołanie franciszkańskie. Zrzekł się wszystkich praw na rzecz brata Roberta, a sam udał się na kontemplację i pokutę w okolice Neapolu.
Jeszcze podczas pobytu w Hiszpanii jako zakładnik studiował teologię u wielkich mistrzów franciszkańskich. W 1269 r. mając 22 lata, przyjął święcenia kapłańskie. Wkrótce potem papież św. Celestyn V osobiście konsekrował go na biskupa Tuluzy. Ludzie podziwiali go jako tego, który dla habitu franciszkańskiego zrzekł się tronu i królewskiej korony. Ten 23-letni biskup z królewskiego rodu odwiedzał chorych, spieszył z pomocą więźniom, troszczył się o Żydów. Lecz więzienie i czyny pokuty podkopały jego zdrowie. Mimo tego pragnął być w Rzymie na kanonizacji swego stryja Ludwika IX, któ®a odbyła się 11 VIII 1297 r. Wyniszczony gruźlicą zmarł spokojnie i święcie w nocy z 19 na 20 VIII tegoż roku.
20 lat później papież Jan XXII kanonizował go 7 IV 1317 r. w obecności jego matki i brata Roberta.
Śycie św. ludwika z Tuluzy było natchnieniem wielkich malarzy jak Giotto, Silone Martini i Donatello, którzy przedstawiali go ze sznurem franciszkańskim, mitrą biskupia i koroną królewską u stóp. I tak książę, który zrzekł się tronu, aby stać się bratem mniejszym, chyba najmłodszy biskup zaliczony w poczet świętych, zapisał się nie tylko w historii i katalogu świętych, lecz również w literaturze i sztuce.
