Data dodania: 2009-02-27 /
Data modyfikacji: 2009-02-27
Convento Sant'Antonio
Viale Lombardia 64 A
53042 Chianciano Terme (Si)
ITALIA
tel./fax (0039) 057 864 145
Obecność franciszkanów na ziemi toskańskiej datuje się od czasów fundatora ich Zakonu. Czy św. Franciszek przebywał w Chianciano, tego nie można potwierdzić żadnymi dokumentami, ale można potwierdzić pobyt Świętego w Cetonie i Sarteano już w roku 1212, które to miejscowości znajdują się w odległości 15-20 km od Chianciano. Nie znajdujemy też żadnych wiadomości o następcach św. Franciszka, którzy przebywaliby w średniowieczu w Chianciano, ale wiemy z pewnością, że w roku 1568, miasto powierzyło pustelnikowi, który nosił habit franciszkański, kościół Matki Bożej Śnieżnej. Według tradycji pustelnikiem tym mógł być św. Leonard z Porto Maurizio.
W roku 1591 przybywają do Chianciano franciszkanie konwentualni obejmując w posiadanie kościół św. Heleny (obecne Termy Sant`Elena w Chianciano). Niestety, już w 1652 roku klasztor został zamknięty i przebudowany na romitorium, które zniósł później Wielki Książe Pietro Leopoldo. W spisie kościołów zniesionych przez Wielkiego Księcia figuruje także kościół i klasztor braci w Quercie (dzielnicy miasta). Możemy domyślać się, że kompleks ten należał do kapucynów, gdyż zwiedzając Kolegiatę w centrum historycznym miasta, znajdujemy w niej figurę błogosławionego Antoniego kapucyna z Chianciano.
Trochę wcześniej niż franciszkanie konwentualni, do Chianciano sprowadzone zostały w roku 1536 klaryski, które zamieszkały przy kościele św. Michała Archanioła. Z powodu wojny, klaryski były zmuszone przenieść się do pałacu biskupiego, gdzie przebywały aż do roku 1560. W roku 1567, z przyczyn wewnętrznych rozłamów wśród klarysek, został założony nowy klasztor sióstr, zwany klasztorem św. Jana Ewangelisty, który znajdował się blisko Kolegiaty. Tenże monaster w 1870 roku przeszedł w ręce państwa, które powierzyło go władzą gminy.
Pierwszą wzmiankę o obecności Braci Mniejszych w Chianciano znajdujemy w kronice prowincji Toskańskiej, która wspomina o asystencji ze strony braci dla monasteru klarysek w zamku książąt Manenti. O konwencie braci wspomina się dopiero w roku 1875, kiedy to został ufundowany pierwszy klasztor w dzielnicy miasta, która nazywa się Paradiso, a pierwszym przełożonym został ojciec Andrzej z Quarata.
W dniu 18 maja 1931 roku, bracia otrzymali nową posesję w okolicach Term, stąd rozpoczęła się budowę nowego klasztoru. W 1933 roku zalano pierwsze fundamenty pod kościół, w którym pierwszą Msz św. odprawiono 13 sierpnia tego samego roku.
Cztery lata później (w styczniu 1937 r.) rozpoczęły się prace przy budowie pensionatu braci, który został otwarty w roku następnym. Mały kościółek braci został poszerzony o dwie nawy boczne w latach 1940 i 1943, a w roku 1953 definitorium prowincji toskańskiej zakończyło prace budowlane i dekoratorskie przy kościele.
W roku 1981 zakończono budowę małego konwentu przy prezbiterium kościoła, jako miejsca zamieszkania dla braci, którzy przenieśli się tam z pensionatu. Z przyczyn braku powołań, w roku 1995 definitorium prowincji toskańskiej zwróciło się do Ministra Generalnego Zakonu o zniesienie klasztoru w Chianciano Terme (który już od dłuższego czasu był niezamieszkały).
W dniu 8 marca 2001, w wyniku ustaleń pomiędzy prowincją toskańską, diecezją Chiusi - Montepulciano - Pienza oraz prowincją polską św. Franciszka z Asyżu, został erygowany na nowo klasztor św. Antoniego Padewskiego, który przynależy obecnie do prowincji polskiej.
Pierwsi bracia przybyli z Polski do Chianciano Terme w dniu 22 września 2000 r. i od października tegoż samego roku są odpowiedzialni za kościół i klasztorek św. Antoniego przy nim się znajdujący.
