Działy

• Franciszkańskie "sznurki"

  ---

• Pielgrzymka

  ---

• Msze w naszych klasztorach

  ---

• Patronat medialny

  ---

• Franciszkański Ruch Ekologiczny

  ---

• Klasztory naszej prowincji

  ---

• Modlitwy

  ---

• Duchowość franciszkańska

  ---

• Lectio Divina

  ---

• Teologia moralna

  ---

• Różne

  ---

• Ekologia

  ---

Na XXII nd. zwykłą "C"

Data dodania: 2010-08-29

---

Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. (...) Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. To słowa Chrystusa z dzisiejszej Ewangelii.

Ucztą, o której mówi Jezus jest wieczna uczta w niebie, a gospodarzem jest sam Bóg. Nauczyciel radzi: w życiu wybieraj ostatnie miejsce, staraj się zadowalać bardziej innych, niż siebie. Bądź skromny w szacowaniu swoich zasług. Pozwól, żeby to inni poznali się na nich. Nie chwal się nimi, a Bóg już w tym życiu Cię wywyższy. Wywyższy Cię w swojej łasce. Dzisiejsza Ewangelia mówi nam o pokorze.

Ze swojego życia, z doświadczenia wiemy, że nasze serca podbija skromność, a nie pycha. Skromność jeśli jest szczera, a nie udawana, sprawia, że dana osoba jest lubiana, jej towarzystwo poszukiwane, a zdanie cenione. Prawdziwa chwała ucieka przed goniącym za nią. Skromność czyni człowieka piękniejszym duchowo. Jeśli mamy do wyboru: porozmawiać z kimś, kto ma o sobie wzniosłe zdanie lub z kimś, kto o sobie mówi skromnie, wybieramy tę drugą osobę.

Musi być jakiś ważny powód, że pokora podoba się
i ludziom, i Bogu. Pokorny człowiek jest autentyczny, żyje w rzeczywistym świecie, nie w świecie wirtualnym, świecie iluzji. Jest osobą trzeźwo myślącą, potrafiącą właściwie, trafnie oceniać rzeczy. Nie jest zamroczony pochwałami. Pokorny jest ten, kto stoi nisko, trzyma się ziemi i właśnie dlatego trudno jest, żeby stracił równowagę.

Nie wpatrywać się w siebie jak w odbicie w lustrze, nie dostrzegać się jako chodzącego ideału, ale być dla innych, wyjść do nich. Poświęcić nieco więcej uwagi bliźniemu - to przesłanie dzisiejszej Ewangelii. Jakże trudno o to w dzisiejszym świecie.

Świat pędzi dziś do przodu. Bez przerwy trwa wyścig po pierwsze miejsca, prowadzony często bez żadnych skrupułów. Po trupach do celu - jak czasami słyszymy. Karierowiczostwo i przesadne współ-zawodnictwo - cechy przez wszystkich potępiane, ale też niestety przez wielu naśladowane. Obojętność wobec drugiego człowieka spotykana niemal na każdym kroku, dotycząca nie tylko pojedynczych jednostek, ale całych grup... Klasy społeczne myślące tylko o swoim sukcesie, ignorujące potrzeby innych. Wszystko to sprawia, że bogaci stają się jeszcze zamożniejsi, a biedni klepią jeszcze większą biedę. Nie tędy droga. Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, (...) lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Tak naucza Chrystus i tego od nas oczekuje. Więcej pokory i dostrzegania innych, potrzebujących pomocy. On sam, Jezus Chrystus dał nam przykład pokory. Bo kochał... Czy my, ludzie XXI wieku potrafimy jeszcze kochać?

 

Sylwester Brzeziński OFM

 

Poleć stronę franciszkanie.net

Poleć naszą witrynę swoim znajomym

Refleksje