|
Działy
Aktualności
Na XXIII niedzielę zw. "A"Data dodania: 2011-09-03
„Na to zaś wszystko obleczcie miłość, która jest więzią doskonałości!" (Kol 3, 12-17). W tych słowach św. Pawła możnaby zamknąć dzisiejszą Ewangelię. Bez Miłości wszelkie nasze działania tracą sens. Na tym miejscu przypomina mi się tekst tegorocznego hitu naszej brązowej pielgrzymki: „Absolutnie nic nie udałoby sie nam bez miłości - absolutnie nic! Miłość cierpliwa jest - absolutnie tak!" Tym bardziej bez miłości traci sens upominanie brata. Bez miłości staje się ono dominacją nad człowiekiem, który nie widzi swojego błedu. Bez miłości upominający staje się sędzią, a tylko jeden jest Sędzia. Przy upominaniu potrzeba tej cierpliwej, czekającej Miłości, aby pozyskać brata, a nie tylko go wypunktować. Św. Augustyn tak mówi o takiej postawie: „Nie wyszukuj ran u bliźniego. Patrz raczej, jak mu pomóc. Karcić trzeba z miłością, trzeba odrzucać zazdrość i nieżyczliwość, i chcieć rzeczywiście brata poprawić." I dalej dodaje: „Boimy się trudu i nie chcemy narazić się na czyjąś nienawiść, lękamy się, że to nas wystawi na straty albo przeszkodzi w osiągnięciu jakichś doczesnych korzyści."
Również znakiem tej wielkiej Miłości cierpliwej jest Sakrament Spowiedzi. Prawdziwa Miłość, czyli chcenie dobra dla drugiego, uwolni nas od strachu przed takim ewangelicznym upominaniem. Uwolni nas od tego, że upominać będziemy tylko tych niżej stojących od nas. Miłość przy całej tej gorzkiej pigułce upominania jest swoistym miodem, dzięki któremu nasz brat się nie skrzywi. Miłość będzie nam pokazywać, że aby upomieć brata, dobrze jest pokazać mu jego zalety. Upomnianego brata nie zyskujemy dla siebie, ale dla życia wiecznego. Przy upominaniu musimy wszyscy sobie przypominać jedno: drogi bracie, droga siostro, chcę dla Ciebie tylko jednego - żebyś był ze mną w Niebie, żebyś żył na wieki, żebyś razem ze mną zanurzył się w Tę niewyobrażalną Miłość - Boga. Cyprian Wiśniewski OFM
Poleć stronę franciszkanie.net Poleć naszą witrynę swoim znajomym
 Polecamy    Refleksje Chwalcie i błogosławcie mojego Pana, dziękujcie Mu, i służcie z wielką pokorą. |
